Czy szczęście własnej rodziny i spersonalizowane pragnienia są najlepszą drogą do spełnienia? Czy może praca dla społeczności jest tym, do czego jesteśmy stworzeni. Wybór trzeba do Ciebie, rozjaśnienie tematu do mnie. Czy musimy pomagać innym? Są dwie alternatywy życia. Jedna, to życie dla siebie i prywatnych najbliższych a druga to praca dla innych. 1-szy wzorzec buduje narastające ego a drugi wzorzec - ego rozpuszcza. Radę innym jest niezmiernie potrzebna dla nas wszystkich, gdyż prawie każdy z nas musi narodzić się na nowo, jako autentyczny człowiek, przebudzony ze snu świadomości. Pęka wówczas pierścień ego, opuszczana jest skorupa lęku i wychodzi się na świat wolności i przebudzenia. Kobiety i mężczyźni rozpoczynają się łączyć w grupy o tych samych wartościach i wspólnym celu. Ten atrakcyjny gest łączenia jest drogą wzniosłego celu, jakim jest odnalezienie nas samych. Pomaganie innym jest tak de facto pomocą dla siebie samego. Wszystko, co czynimy wysyłane jest w kosmos i wraca do nadawcy. O ile nic nie wysyłamy, to co posiada do nas powrócić? To zwykłe logiczne spostrzeżenie, daje nam obraz rzeczywistości świata w którym żyjemy. Kobiety i mężczyźni samolubni nie dzielą się z nikim swoimi zasobami. Nie dzielą się wiedzą, którą posiadają ani dobrymi informacjami na temat przywracania zdrowia czy własnymi doświadczeniami. Wszystko posiadają dla siebie. Spójrzmy, co czyni Bóg. On tylko daje. Nie bierze nic, bo wszystko posiada! Człowiek, który preferuje iść drogą do Boga nie ma możliwość posiadać „ego", które żyje dla siebie we swojej skorupie lęku. Gdy skorupa ego pęka, dopiero można wejść na właściwą drogę poznania rzeczywistości zewnętrznej. Wychodzi się jak kurczątko z jajka, aby poznawać świat zewnętrzny i innych ludzi. W ten sposób wytwarza się gromada istot sobie podobnych. Ci żyjący jedynie dla siebie, są bez przerwy w tej samej skorupce jajka. Nie widzą innego świata, poza własnym wizją i uwięzieniem. Nie widzą też indywidualnych braci, którzy czekają na uwolnienie. Nie wiedzą co czynią. Strach buduje skorupę ego i zacieśnia człowieka swoimi łańcuchami niewoli. Jedynie prawdziwa miłość ma możliwość rozpuścić lęk i połączyć się w jedność. Tak jak zmielone ziarna na mąkę, tworzą wspólny chleb, tak my kobiety i mężczyźni posiadamy być przemieleni, ugniecieni oraz upieczeni żeby dosięgnąć trwałego zjednoczenia. Praca dla innych rozpuszcza ego, która tożsamo jak otręby z przemielenia, wydziela białą mąkę ze środka ziarna. Opakowanie, to skorupa „ego", która powinna służyć całości a nie oddzielać wszystko poprzez kreowane formy. Forma ciała i tak kiedyś rozpadnie się i zostanie w ziemi z której powstała. Nie ma potrzeby żeby się zaskorupiać we własnym egoizmie i lęku. Wyjdźmy na zewnątrz i poznajmy świat , a dodatkowo naszych braci. Podzielmy się z nimi wiedzą i miłością. Dajmy im to, co dla nas najlepsze aby powstał nowy ładny świat autentycznych ludzi. Bądźmy podobni Aniołom, które zawsze są gotowe pomagać istotom ludzkim. Białe Bractwo świata niechaj rozprzestrzenia się na tej pięknej planecie Ziemia. Niech nasz i ich wspólny połączy się cel. Ścieżka do Boga prowadzi przez świat Aniołów. Droga do piekła zamyka w skorupie lęku i swojego egoizmu. Każdy ma prawo i wolną wolę wybrać swoją drogę, która jemu odpowiada. „Niemniej jednak właściwie każdy twój wybór posiada swój rezultat finalny" - tak mówi Zig Ziglar. Mając tę świadomość nie trudno wyszukać właściwą drogę. Przebudzenie to wyjście ze skorupy ego i podążanie ku zmartwychwstaniu umysłu. Wiedza kosmicznej świadomości jest dalszym przewodnikiem. Nauczycielami są zastępy Aniołów. Posłuszeństwo i tolerancja jest wskaźnikiem nauki ucznia kosmicznej świadomości.

http://http://pierwszamilosc.dynie.info/

data dodania wpisu: 01-06-2010

Keywords: ojczyzna,Bóg, honor, pomaganie, pomoc